O sobie

Dziennikarka ( „Przegląd Techniczny”, „Wektory”, „Wiadomości Zielarskie”, ”Szkło i Ceramika” „Tygodnik Solidarność”, „Uroda”, „Claudia” i na koniec,  jakże pouczającej wędrówki po redakcjach, „Gentleman”).  Współautorka książki Wandy Rutkiewicz „Na jednej linie”. Po zaginięciu Wandy  podczas wyprawy na Kanczendżongę w roku 1992, powstała „Karawana do marzeń”, będąca kontynuacją pierwszej i ostatniej wspólnej książki. Kolejne pozycje w dorobku Ewy Matuszewskiej to „Uciec jak najwyżej. Niedokończone życie Wandy Rutkiewicz”, „Lider. Górskim szlakiem Andrzeja Zawady”, „Festiwalowych wspomnień czar. Od Święta Gór do Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich” i opracowanie redakcyjne pracy zbiorowej „Zakopane. 75 lat praw miejskich”. Od wielu lat związana emocjonalnie z Tatrami, w 1998 roku  przeprowadziła się z Warszawy do Zakopanego. Mieszka w Edmarowie, drewnianej willi z 1925 roku, stanowiącej niegdyś własność Edmunda i Marii Strążyskich, blisko zaprzyjaźnionych z Witkacym, często u nich goszczącym. Od roku 2006 pracuje w Urzędzie Miasta Zakopane jako rzecznik prasowy.

Warszawianka z urodzenia, zakopianka z wyboru. O tym, kim jestem, czym się  zajmuję i gdzie się znalazłam, zadecydowały Tatry. Poznałam je późno, dopiero na studiach. Już  wtedy wiedziałam jednak, że to jest moje miejsce na ziemi. Wiedziałam też, że chcę pisać. No i stało się – mieszkam w Zakopanem i piszę, najczęściej o górach i ludziach gór.

Dziennikarka  („Przegląd Techniczny”, „Wektory”, „Wiadomości Zielarskie”, ”Szkło i Ceramika” „Tygodnik Solidarność”, „Uroda”, „Claudia” i na koniec,  jakże pouczającej wędrówki po redakcjach, „Gentleman”).  Współautorka książki Wandy Rutkiewicz „Na jednej linie”. Po zaginięciu Wandy  podczas wyprawy na Kanczendżongę w roku 1992, powstała „Karawana do marzeń”, będąca kontynuacją pierwszej i ostatniej wspólnej książki. Kolejne pozycje w dorobku Ewy Matuszewskiej to „Uciec jak najwyżej. Niedokończone życie Wandy Rutkiewicz”, „Lider. Górskim szlakiem Andrzeja Zawady”, „Festiwalowych wspomnień czar. Od Święta Gór do Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich” i opracowanie redakcyjne pracy zbiorowej „Zakopane. 75 lat praw miejskich”. Od wielu lat związana emocjonalnie z Tatrami, w 1998 roku  przeprowadziła się z Warszawy do Zakopanego. Mieszka w Edmarowie, drewnianej willi z 1925 roku, stanowiącej niegdyś własność Edmunda i Marii Strążyskich, blisko zaprzyjaźnionych z Witkacym, często u nich goszczącym. Od roku 2006 pracuje w Urzędzie Miasta Zakopane jako rzecznik prasowy.