POLECAM

KLARA KELER

Córka mojej przyjaciółki, Ewy Czownickiej. Znam Klarę od pieluch i zdarzało się je mi zmieniać, co do dziś budzi we mnie zgrozę. Mimo że jedynaczka, Klara wyrosła na całkiem rozsądną osobę (wiem, co piszę, sama jestem jedynaczką). Od dziecka przejawiała zdolności plastyczne, gdy podrosła, zajęła się profesjonalnie fotografią i opracowywaniem graficznym książek. I nagle, ku zdumieniu rodziny i przyjaciół, odkryła w sobie pasję krawiecką. Czy osiągnie wyżyny haute couture? Życzę jej tego.

EWA LANDOWSKA 

Nie znam nikogo, kto bardziej przypominałby elfa – nie tylko z wyglądu. Jestem pewna, że gdyby przyszło co do czego, stanie dzielnie przeciwko Mordorowi. W życiu Ewy są dwie dziedziny twórczości artystycznej, teoretycznie bardzo się różniące, a w praktyce idealnie się dopełniające. Dochodzą do tego jeszcze góry i poprzez nie odnalazłyśmy się w tym coraz trudniejszym do zaakceptowania świecie.

ANIA LICHOTA

Polka mieszkająca w Wielkiej Brytanii. Codziennością przez lata była praca w banku, w londyńskim City, pasja – to góry całego świata. Koronę Ziemi skompletowała w roku 2010, zdobywając Mount Everest. Zaangażowana w działalność UNICEF-u, zbiera fundusze na budowę szkoły lub szpitala dla dzieci w Nepalu, które byłyby formą uczczenia pamięci najwybitniejszych polskich himalaistów – Wandy Rutkiewicz i Jerzego Kukuczki.

MAŁGORZATA KAROLINA PIEKARSKA

Co nas różni? Małgorzata Karolina Piekarska mieszka na Saskiej Kępie i nie wyobraża sobie życia poza Warszawą, ja mieszkam na Pardałówce w Zakopanem i nie wyobrażam sobie życia w Warszawie. A poza tym o większości spraw myślimy tak samo albo przynajmniej bardzo podobnie. Poza tym podziwiam pracowitość MKP. Przy nie czuję się jak leń do sześcianu.

RYSZARDA L. PELC

Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydział Filologii Polskiej.  W USA mieszka od 1985. Z mężem Karolem zamieszkała w górnym Michigan. W 1989 rozpoczęła współpracę z pismami polonijnymi. Publikuje na stronach "pism wirtualnych" w Internecie. Pisuje też dla lokalnej (anglojęzycznej) prasy na tematy związane głownie z polskimi obyczajami, historią i kulturą. W 1989 wydała zbiorek wierszy w języku angielskim "Fascination", tłumaczony potem na japoński. Jej wiersze ukazały się w licznych antologiach poezji amerykańskiej. Zainteresowania ma rozliczne, ale główne to podróżowanie i opisywanie świata. Na trasie jej podróży znalazło się również Zakopane. 

IZABELA RZYSKO

Nie pamiętam, w jaki sposób, na początku tworzenia PO MOJEMU, znalazłam właśnie tego  bloga. Ale znalazłam i polecam – bo Tatry, Zakopane i włoskie klimaty, czyli to, co mi najbliższe. Po latach utrzymuję z autorką stały, choć niezbyt intensywny kontakt. O sobie na blogu Iza pisze tak: Odżyłam po trzydziestce… Z wykształcenia kulturoznawca z zamiłowaniem do języka włoskiego i kultury włoskiej. Od lat podziwiam Jerzego Stuhra, zachwycam się filmami Nanniego Morettiego, chylę czoło przed Simone Moro i marzę by zobaczyć dzieła Alvaro Siza. A to wszystko i tak tylko garstka. 

ALEKSANDRA ZIÓŁKOWSKA-BOEHM

Podobno istnieje miłość od pierwszego spojrzenia, mnie przytrafiła się taka przyjaźń. Oleńkę poznałam w Zakopanem kilka lat temu, kiedy przyjechała do Astorii ze swoim mężem Normanem i kotką Suzy. Spotkałyśmy się w Białej Izbie Związku Podhalan na wieczorze poetyckim Jerzego Tawłowicza. Potem przeprowadziłam z Oleńką wywiad, po którym nastąpił cały cykl rozmów istotnych, trwających do dziś dzięki internetowi. Co ważne – lubimy czytać nawzajem swoje książki, choć poruszamy się w zupełnie innych światach.

STEFAN BRATKOWSKI

Stefan Bratkowski to legenda polskiego dziennikarstwa. Wieloletni prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, założyciel i redaktor naczelny wielu tytułów prasowych, prawnik z wykształcenia zajmujący się tematyka ekonomiczną. Czytelnikom, nieco zbrzydzonym poziomem współczesnego dziennikarstwa polskiego, polecam Studio Opinii, gazetę internetową, założoną przez Stefana Bratkowskiego i zespół znakomitych, prawdziwych dziennikarzy.

BARTEK KOSZAREK

Muzyk, poeta, tancerz, gawędziarz, lider zespołu RZOZ, dyrektor Domu Ludowego w Bukowinie Tatrzańskiej. – Góralska poezja śpiewana z góralskim rzozem, czyli inaczej zacięciem – tak mówi o swoim zespole. Bez Bartka trudno sobie wyobrazić najważniejsze imprezy regionalne na Podhalu, a zwłaszcza te organizowane w Bukowinie Tatrzańskiej czy Zakopanem. 

KRZYSZTOF TREBUNIA-TUTKA

Podhalański człowiek renesansu – architekt, muzyk (lider zespołu Trebunie-Tutki) wytyczający nowe kierunki w muzyce góralskiej, ale ceniący tradycyjne tradycyjne granie, pedagog, juror i konferansjer Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem, do tego jeszcze felietonista Tygodnika Podhalańskiego. Jest członkiem zakopiańskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, a poza tym moim bliskim sąsiadem, co pozwala nam na pogwarki o zakopiańskich dolach i niedolach (tych, niestety,  z latami coraz więcej). Rozmowa z KTT.

MUZEUM TATRZAŃSKIE im. Dra Tytusa Chałubińskiego

Jedno z najstarszych muzeów regionalnych w Polsce, powstało z inicjatywy Towarzystwo Muzeum Tatrzańskiego w roku 1889. Dziś jest to miejsce, które powinien odwiedzić każdy świadomy turysta, aby jak najwięcej dowiedzieć się o Zakopanem, Podhalu i Tatrach. O randze Muzeum Tatrzańskiego świadczy powołanie jego dyrektor, Anny Wende-Surmiak, na prezesa Miedzynarodowego Związku Muzeów Górskich.

MUZEUM JANA KASPROWICZA

Na Harendzie, z dala od krupówkowego zgiełku i targowiska próżności, w domu wybitego poety Młodej Polski, kupionego przezeń za przekłady Szekspira, można podziwiać nie tylko autentyczne wyposażenie (bibliotekę, obrazy, meble, bibeloty)  ale też uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych, organizowanych przez Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza.

DOM MUZEALNY ‘ORNAK”

W Zakopanem ocalało jeszcze kilka pięknych, zabytkowych domów, pełniących nowe role – pensjonatów, galerii sztuki czy pracowni artystów. Pierwsze miejsce w tej kategorii zajmuje pensjonat Dom Muzealny “Ornak”, w roku 2010 wyróżniony w konkursie o Nagrodę im. Mariana Korneckiego, przyznawaną za dbałość o zachowanie zabytkowych obiektów architektury drewnianej i ich “ożywianie” poprzez organizowanie wartościowych imprez kulturalnych i artystycznych.

DOM DOKTORA – Galeria  Sztuki Współczesnej

Galeria  Sztuki Współczesnej Magdy Kraszewskiej w jej domu rodzinnym to zaskakujące połączenie – sztuka współczesna prezentowana w zabytkowych wnętrzach. Można tu obejrzeć i kupić artystyczne drobiazgi i poważne dzieła sztuki. Do tego wernisaże wystaw plastycznych, wieczory poezji, promocje książek i koncerty kameralne. 

PRZEGLĄD FILMÓW ALPINISTYCZNYCH IM. WANDY RUTKIEWICZ

Od roku 1993, w maju,  Przegląd odbywa się w Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie. Jego inicjatorkami były ówczesna dyrektor Muzeum dr Iwona Grys i Wiesława Wiśniewska, która mimo przejścia na emeryturę corocznie angażuje się w organizację Przeglądu. Kolejne edycje poświęcone są wybitnym polskim alpinistom i ważnym wydarzeniom w historii tego sportu (uważanym też za sposób na życie). Zawsze jednak można podczas Przeglądu obejrzeć filmy o jego Patronce. 

SPOTKANIA Z FILMEM GÓRSKIM

W Zakopanem (to najlepsze miejsce na taką imprezę!) od roku 2005 spotykają się miłośnicy gór, filmów i literatury górskiej. Spotkania z Filmem Górskim to impreza jedyna w swoim rodzaju. Niezwykli goście, niepowtarzalna atmosfera i wszechobecne góry – w filmach, na fotografiach, w opowieściach i wspomnieniach… Tutaj można ich naprawdę dotknąć – w przenośni i dosłownie.

MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL MUZYKI KAMERALNEJ "MUZYKA NA SZCZYTACH"

Tatry od zawsze stanowiły inspirację dla wielkich kompozytorów: Mieczysława Karłowicza, Karola Szymanowskiego, Henryka Mikołaja Góreckiego czy Wojciech Kilara. Stowarzyszenie im. Mieczysława Karłowicza postanowiło podjąć próbę przywrócenia Zakopanemu dawnej świetności, zapraszając wybitnych artystów. Próbę nadzwyczaj udaną, o czym świadczy Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej „Muzyka na Szczytach”, organizowany corocznie od 2009 roku przez Stowarzyszenie. Inicjatorką i niestrudzoną organizatorką „Muzyki na Szczytach” jest Danuta Sztencel, z zawodu lekarz dermatolog, wspierana przez męża, Tomasza Sztencla, okulistę.

TEATR IM. STANISŁAWA IGNACEGO WITKIEWICZA

Teatr Witkacego swe uroczystości jubileuszowe organizuje corocznie w dniu urodzin Patrona (24 lutego 1885 roku). Kolejne premiery w Witkacym to wydarzenia znaczące nie tylko dla Zakopanego, bywają na nich teatromani z całej Polski, a nierzadko i z zagranicy. Założyciel Teatru, jego dyrektor i główny reżyser, Andrzej Dziuk, stworzył miejsce, gdzie zapomina się o prozie życia, a każdy widz czuje się jak oczekiwany gość, witany filiżanką gorącej herbaty. 

ZESPÓŁ SZKÓŁ PLASTYCZNYCH IM. ANTONIEGO KENARA

Szkoła powstała ponad sto lat temu, najpierw jak Szkoła Snycerstwa. Jej uczniowie mieli możność poznawania wszystkich kierunków, jakie występowały w sztuce światowej i polskiej na przełomie XIX i XX wieku – od eklektyzmu poprzez secesję , modernizm, prymitywizm, kubizm, aż po poszukiwania stylu opartego na tradycjach sztuki ludowej, zwłaszcza podhalańskiej. Wśród absolwentów szkoły są znani i cenieni artyści, ale też rzemieślnicy – snycerze, meblarze czy lutnicy. Wojciech Brzega, Jan Szczepkowski, Antoni Kenar, Marian Wnuk, Michał Gąsienica Szostak, Antoni Rząsa, Władysław Hasior, Henryk Burzec, Urszula Kenar, Władysław Klamerus, Marcin Rząsa – można by jeszcze wymieniać nazwiska wielu uznanych i cenionych artystów, dzięki którym Zakopane zajmuje znaczące miejsce w dziejach sztuki polskiej.

KWARTALNIK TATRY

Różnorodność tematów (taternictwo, narciarstwo, jaskinie, wypadki górskie, przyroda, geografia, przyroda, historia, etnografia, sztuki plastyczne) i form dziennikarskich (publicystyka, komentarze, polemiki, wywiady, wspomnienia, recenzje) – to wszystko mieści się w wydawanym od roku 1993 kwartalniku. Wprawdzie jego cykl wydawniczy zgodny jest z rytmem tatrzańskiej przyrody, jednak wierni czytelnicy życzą Zespołowi Redakcyjnemu i sobie, by TATRY ukazywały się jako miesięcznik. 

TYGODNIK PODHALAŃSKI

Ewenement na polskim rynku prasy lokalnej pod względem długości istnienia i osiągniętego poziomu. Świadek początku demokratycznych przemian w naszym kraju (pierwszy numer TP ukazał się grudniu 1989 roku), dziś najbardziej opiniotwórcze, choć często budzące skrajne emocje, czasopismo na Podhalu, a także ważne źródło informacji o naszym regionie dla Polonii Amerykańskiej, wywodzącej się z Podhala. 

 

 

 

 

 

 

Nie znam nikogo, kto bardziej przypominałby elfa – nie tylko z wyglądu. W życiu Ewy są dwie dziedziny twórczości artystycznej, teoretycznie bardzo się różniące, a w praktyce idealnie się uzupełniające i dopełniające. Dochodządo tego.jeszcze góry i poprzez nie odnalazłyśmy się w tym coraz trudniejszym do ogarnię .

Małgorzta Karolina Piekarska

Co nas różni? Małgorzata Karolina Piekarska mieszka na Saskiej Kępie i nie wyobraża sobie życia poza Warszawą, ja mieszkam na Pardałówce w Zakopanem i nie wyobrażam sobie życia w Warszawie. A poza tym wo większości spraw myślimy tak samo albo przynajmniej bardzo podobnie. Poza tym podziwiam pracowitość MKP. Przy nie czuję się jak leń do sześcianu.

Izabela Rzysko

Nie wiem, w jaki sposób na początku tworzenia PO MOJEMU znalazłam tego znakomitego bloga. Ale znalazłam i polecam – bo Tatry, Zakopane i włoskie klimaty, czyli to, co mi najbliższe. Po latach utrzymuję z autorką stały, choć niezbyt intensywny kontak. O sobie na swoim blogu Iza pisała tak: Odżyłam po trzydziestce… Z wykształcenia kulturoznawca z zamiłowaniem do języka włoskiego i kultury włoskiej. Od lat podziwiam Jerzego Stuhra, zachwycam się filmami Nanniego Morettiego, chylę czoło przed Simone Moro i marzę by zobaczyć dzieła Alvaro Siza. A to wszystko i tak tylko garstka

Ania Lichota

Polka mieszkająca w Wielkiej Brytanii. Codzienność to praca w banku, w londyńskim City, pasja – to góry całego świata. Koronę Ziemi skompletowała w roku 2010, zdobywając Mount Everest. Zaangażowana w działalność UNICEF-u, zbiera fundusze na budowę szkoły lub szpitala dla dzieci w Nepalu, które byłyby formą uczczenia pamięci najwybitniejszych polskich himalaistów – Wandy Rutkiewicz i Jerzego Kukuczki.

Stefan Bratkowski

Stefan Bratkowski to legenda polskiego dziennikarstwa. Wieloletni prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, założyciel i redaktor naczelny wielu tytułów prasowych, prawnik z wykształcenia zajmujący się tematyka ekonomiczną. Czytelnikom, nieco zbrzydzonym poziomem współczesnego dziennikarstwa polskiego, polecam Studio Opinii, gazetę internetową, założoną przez Stefana Bratkowskiego i zespół znakomitych, prawdziwych dziennikarzy.

Bartek Koszarek
Muzyk, poeta, tancerz, gawędziarz, lider zespołu RZOZ, a przy tym dyrektor Domu Ludowego w Bukowinie Tatrzańskiej. – Góralska poezja śpiewana z góralskim rzozem, czyli inaczej zacięciem – tak mówi o swoim zespole. Bez Bartka trudno sobie wyobrazić najważniejsze imprezy regionalne na Podhalu, a zwłaszcza te organizowane w Bukowinie Tatrzańskiej czy Zakopanem. 

 

Ryszarda L. Pelc

Absolwentka Wydziału Filologii Polskiej, Uniwersytetu Wrocławskiego. W Stanach Zjednoczonych mieszka od 1985. Wraz z mężem Karolem zamieszkała w górnym Michigan. W 1989 rozpoczęła współpracę z pismami polonijnymi. Publikuje na stronach "pism wirtualnych" w Internecie. Pisuje też dla lokalnej (anglojęzycznej) prasy na tematy związane głownie z polskimi obyczajami, historią i kulturą. W 1989 wydała zbiorek wierszy w języku angielskim "Fascination", tłumaczony potem na japoński. Jej wiersze ukazały się w licznych antologiach poezji amerykańskiej. Należy do kilku stowarzyszeń m.in. "The American Institute of Polish Culture", "Calumet Theatre Company" i "University Women Club". Zainteresowania ma rozliczne, ale główne to podróżowanie i opisywanie świata. Na trasie jej podróży znalazło się również Zakopane. 

MUZEUM TATRZAŃSKIE im. Dra Tytusa Chałubińskiego

Jedno z najstarszych muzeów regionalnych w Polsce, powstało z inicjatywy Towarzystwo Muzeum Tatrzańskiego w roku 1889. Dziś jest to miejsce, które powinien odwiedzić każdy świadomy turysta, aby jak najwięcej dowiedzieć się o Zakopanem, Podhalu i Tatrach. O randze Muzeum Tatrzańskiego świadczy powołanie jego dyrektor, Anny Wende-Surmiak, na prezesa Miedzynarodowego Związku Muzeów Górskich.

MUZEUM JANA KASPROWICZA

Na Harendzie, z dala od zakopiańsko-krupówkowego zgiełku i targowiska próżności, w domu wybitego poety Młodej Polski, kupionego przezeń za przekłady Szekspira, można podziwiać nie tylko autentyczne wyposażenie (bibliotekę, obrazy, meble, bibeloty)  ale też uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych, organizowanych przez Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza

DOM DOKTORA Galeria Sztuki Współczesnej

Galeria Magdy Kraszewskiej w jej domskiegou rodzinnym to zaskakujące połączenie – sztuka współczesna prezentowana w zabytkowych wnętrzach. Można tu obejrzeć i kupić artystyczne drobiazgi i poważne dzieła sztuki. Do tego wernisaże wystaw plastycznych, wieczory poezji, promocje książek i koncerty kameralne. 

Spotkania z Filmem Górskim

Od roku 2005 w Zakopanem (to najlepsze miejsce na taką imprezę!) spotykają się miłośnicy gór, filmów i literatury górskiej.Spotkania z Filmem Górskim to impreza jedyna w swoim rodzaju.Niezwykli goście, niepowtarzalna atmosfera i wszechobecne góry – w filmach, na fotografiach, w opowieściach i wspomnieniach… Tutaj można ich naprawdę dotknąć – w przenośni i dosłownie.

Teatr im. Stanisława Ignacego Witkiewicza

Teatr Witkacego swe uroczystości jubileuszowe organizuje corocznie w dniu urodzin Patrona (24 lutego 1885 roku). Kolejne premiery w Witkacym to wydarzenia znaczące nie tylko dla Zakopanego, bywają na nich teatromani z całej Polski, a nierzadko i z zagranicy. Założyciel Teatru, jego dyrektor i główny reżyser, Andrzej Dziuk, stworzył miejsce, gdzie zapomina się o prozie życia, a każdy widz czuje się jak oczekiwany gość, witany filiżanką gorącej herbaty. 

 

Zespół Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara

 

Szkoła powstała ponad sto lat temu, najpierw jak Szkoła Snycerstwa. Jej uczniowie mieli możność poznawania wszystkich kierunków, jakie występowały w sztuce światowej i polskiej na przełomie XIX i XX wieku – od eklektyzmu poprzez secesję , modernizm, prymitywizm, kubizm, aż po poszukiwania stylu opartego na tradycjach sztuki ludowej, zwłaszcza podhalańskiej. Wśród absolwentów szkoły są znani i cenieni artyści, ale też rzemieślnicy – snycerze, meblarze czy lutnicy. Wojciech Brzega, Jan Szczepkowski, Antoni Kenar, Marian Wnuk, Michał Gąsienica Szostak, Antoni Rząsa, Władysław Hasior, Henryk Burzec, Urszula Kenar, Władysław Klamerus, Marcin Rząsa – można by jeszcze wymieniać nazwiska wielu uznanych i cenionych artystów, dzięki którym Zakopane zajmuje znaczące miejsce w dziejach sztuki polskiej.

Kwartalnik TATRY

Różnorodność tematów (taternictwo, narciarstwo, jaskinie, wypadki górskie, przyroda, geografia, przyroda, historia, etnografia, sztuki plastyczne) i form dziennikarskich (publicystyka, komentarze, polemiki, wywiady, wspomnienia, recenzje) – to wszystko mieści się w wydawanym od roku 1993 kwartalniku. Wprawdzie jego cykl wydawniczy zgodny jest z rytmem tatrzańskiej przyrody, jednak wierni czytelnicy życzą Zespołowi Redakcyjnemu i sobie, by TATRY ukazywały się jako miesięcznik. 

Tygodnik Podhalański

Ewenement na polskim rynku prasy lokalnej pod względem długości istnienia i osiągniętego poziomu. Świadek początku demokratycznych przemian w naszym kraju (pierwszy numer TP ukazał się grudniu 1989 roku), dziś najbardziej opiniotwórcze, choć często budzące skrajne emocje, czasopismo na Podhalu, a także ważne źródło informacji o naszym regionie dla Polonii Amerykańskiej, wywodzącej się z Podhala.